చిక్కవీర రాజేంద్ర


చిక్కవీర రాజేంద్ర

మూలం : శ్రీనివాస (మాస్తి వెంకటేశ అయ్యంగార్)

అనువాదము : అయాచితుల హనుమచ్ఛాస్త్రి

ప్రధమ ముద్రణ : 1973

ద్వితీయ ముద్రణ : 1990

నేషనల్ బుక్ ట్రస్ట్, ఇండియా

 

ప్రాస్తావికం

 

భరతవర్షానికి ఉన్న అనేక సౌభాగ్యాల్లో ఒక ముఖ్యమైంది ఏమిటంటే ఓ దేశానికుండవలసిన శోభాగరిమలతోబాటు, ఓ మహాఖండానికుండవలసినవిస్తారమూ, వైవిధ్యమూ కలిగియుండడమనేది. ‘గంగేచ యమునేచైవ గోదావరీ సరస్వతీ, నర్మదే సింధుకావేరి జలేస్మిన్ సన్నిధిం కురు’ అని మన పెద్దవాళ్లు దేశంలోని ఏడు పుణ్యనదుల్ని ప్రతిదినం, ఓసారైనా స్మరిస్తూ వుంటారు. కాని అట్లా స్మరించేవాళ్లల్లో గంగను చూచినవాడు కావేరిని చూడడం, కావేరిని దర్శించినవాడు, గంగాదర్శనం చేయడం, వేయింట ఒకసారి కూడా వుండదు. ఇంత విశాలమైన ఈ భూమి మతం, నీతి, సంస్కృతి – వీటి ఆధారంగా ఎంతోకాలం నుంచీ, ఒక్కటిగా వుంటూవచ్చినా, ప్రభుత్వపద్ధతిని రాజకీయంగా ఒకే భూఖండంగా ఏర్పడడం, నిజానికి ఇటీవలిమాటే. భిన్నభిన్నప్రాంతాలు భిన్నభిన్న జీవితవిధానాలతో పెరుగుతూవచ్చాయి. అనేక సమయాల్లో వివిధప్రాంతాలలోనూ, ఒక్కొక్కప్పుడు ఒకేప్రాంతంలోని భిన్నభూభాగల్లో, వేరువేరు రాజవంశాలు వర్ధిల్లి ఒక్కొక్కప్రాంత చరిత్రకూ, ఒకొక్కదేశచరిత్ర అంతటి మహత్తును సంపాదించిపెట్టాయి. ఆ ఒక్కొక్కచరిత్ర ఒకొక్కదేశచరిత్ర అంత విపులమై, విశాలమై, మహిమాన్వితమై ఒప్పింది. దీనికి ఉజ్జ్వలమైన ఉదాహరణం రాజస్థానం. రాజపుత్రుల ఆ భూమి, భరతభూమిలో ఓ చిన్నభూభాగం. కానైతే అందులో ఇరవై చిన్నభూభాగాలున్నాయి. ఆ ఒక్కొక్కభాగంయొక్క చరిత్రా, ఒక్కొక్క రాష్ట్ర చరిత్ర అంత విస్తారమై, కీర్తిమంతమై కానవస్తుంది. ఆ శౌర్యం, ఆ ధర్మనిష్ఠ, ఆ క్షాత్ర తేజస్సు, ఆ శ్రద్ధ, ఆ నేలపై ఎంత సొంపుగా వర్థిల్లాయి! మరోవైపు ఆ ధార్ష్ట్యం, ఆ అవివేకం, ఆ స్వార్థం, ఆ లోభం, అవెంతగా పెచ్చుపెరిగి పోయినాయి! ‘బహురత్నా వసుంధరా’ అనేది నిజమైనమాట. భారతదేశ సందర్భంలో కూడా ఇదెంతో యథార్థం మూటగట్టుకొన్న మాట. ఏ ప్రాంతం చూసినా, అందులో ఏ భాగం పరికించినా, వాటివాటి చరిత్ర కీర్తిమంతంగా, గమనార్హంగా, మార్గదర్శకంగా వెలసింది.

 

పై మూడుగుణాలతో పెంపారి పెద్దదనిపించుకోదగ్గ చరిత్ర కలిగివున్న ఓ చిన్న భూభాగం కొడుగు. బొంబాయి నుంచి ప్రారంభమైన సహ్యపర్వతపంక్తి, దక్షిణాభిముఖంగా సాగి దారి పొడుగునా, పశ్చిమసముద్రాన్ని చూస్తూ చాల ఎత్తైన శిఖరాలతో ఒప్పారింది. నీలగిరి పంక్తుల నుండి ఇంకా ముందుకుపోయేముందు కొడుగుభూమిలో వాయవ్యదిశలోని వుప్పగిరి నుండి తావళగేరి, మరునాటి బ్రహ్మగిరి వరకూ ఐదుయోజనాల మేరకు శిఖపంక్తులు వరుసగా నిలబడి వున్నాయి. ఇంతపొడుగునా పర్వతాలు అడ్డంగా రెండుయోజనాలు, మూడుయోజనాల దూరం, భూమిలో కానవస్తూ ఈ ప్రదేశంలో, ఓచోట పల్లంగా, ఓచోట మెట్టగా ఏర్పడి గుట్టల గుంపుగా చేసేసింది. వీటిల్లో ప్రసిద్ధికెక్కిన కొండకొమ్మలనేకంగా వున్నాయి. పుష్పగిరిలో రెండు శిఖరాలు; మడకేరి దగ్గిర కొటబెట్ట, అన్నింటుకంటె ఎత్తైన తడియండ తప్పనబెట్ట కడియత్తునాడులోని సోమనమలె. ఇవన్నీ ఈ ప్రాంతంలోని ఉన్నతశిఖర పంక్తులు. ఏదో పోటీపడి ఒకదాన్ని మీరి ఒకటి వుండాలన్నట్లు , ఒకదాన్ని మరోటిచూస్తూ పైపైకి పోతూన్నట్లు కానవస్తాయి.

 

కొడుగు కావేరికి పుట్టిల్లు. నది బ్రహ్మగిరిలో పుట్టి, ఆగ్నేయంగా సిద్ధాపురం వరకూ అక్కడి నుంచి ఈశాన్యంగా సిరియంగళ వరకూ, కొడుగుభూమిపై ప్రవహిస్తుంది. మధ్యలో తడియండమోళి నుండి పరుగెత్తుకొనివచ్చే కక్కబె, సోమనమలె నుంచి ప్రవహించివచ్చే కరడ హిగ్గళ నుంచివచ్చే కదనూరుకాల్వ బెప్పనాడులోని మగ్గుల నుంచి వచ్చే కుమ్మెకాల్వ, ఎడనాల్గునాడులోని కగ్గోడు నాడులోని ముత్తారముడి హోరూరు నూరొక్కిలి నుండి చికలి కక్కచోరు వాగులూ, మాదాపురం వాగులూ, చేరి పెంపొందిన హోరంగి కుశాలనగరానికి ఉత్తరంగానూ ఈవిధంగా పదిమూలల నుంచీ పద్దెనిమిది సన్న చిన్న కాల్వలన్నీ కలిసి దీనిలో సంగమించి దీన్ని పోషిస్తున్నాయి. హేమవతీనది ఈనాటిజలంతో పెరిగి ప్రవహిస్తూ దేశానికి ఉత్తరసీమగా వుంది. దేశంలోని కొండలమీదపుట్టి లక్ష్మణతీర్థ ఈశాన్యంగా అడవుల్లో, కొండల్లో ప్రవహిస్తూ దేశానికి ఎల్లగావుంటూ కావేరికి ఉపనదులై అందులో కలిసిపోతున్నాయి.

 

అయిదుయోజనాలు నిడివి, మూడుయోజనాలు వెడల్పు ఉన్న ఈ కొండసీమ ఓ విలక్షణమైన మనుషసముదాయానికి నివాసభూమిగా వుంది. వీళ్లే కొడుగులు. ఈ ప్రజలు ఒక సముదాయంగా పెరిగి, ఓ విధమైన జీవితసరణిలో నడుచుకోవడంచేత, వాళ్ల నివాసభూమి ఓ విలక్షణమైన ప్రత్యేకదేశమే అనిపించుకొంటుంది. దేశంలో ప్రత్యేకస్థానం ఉన్నప్రటికీ కొడగులు, ఈ దేశాన్ని ఎన్నడూ పాలించినజాడ కనబడదు. కొడగులుకాని అనేక రాజకుటుంబాలు, ఇక్కడ పాలిస్తూ వచ్చాయి. కదంబులు, గాంగులు, చోళులు, చాళుక్యులూ, హొయ్సలులు, ఈ నేల ఏలిన రాజవంశాలు. చివరలో ఇక్కేరి రాజవంశంలోని ఒక యోధుడు ఇక్కడికి వచ్చి వెనకటి రాజవంశాన్ని నిర్మూలించి జనులకోరికపై తానే రాజయ్యాడు. ఆయన వంశం రెండువందల ఏండ్లకు పైబడి ఏల్బడి సాగించింది.

 

ఓ వైపు మైసూరు, ఇంకోవైపు మలయాళం, మరోవైపు మంగళూరు ప్రభుత్వాలుంటూ వుంటే, వాటిమధ్య నిలబడ్డ కొడగు రాజులు తమ స్వాతంత్ర్యం కాపాడుకోవడానికే యుద్ధాలు చేయాల్సివచ్చేది. పర్వతప్రాంతం కావడంచేత బైటివాళ్లు ఆ దేశాన్ని గెలవడం ఏమంత సులభం కాదు. దొడ్డ వీరరాజేంద్రులు అనే వంశంలోని రాజు చాల చాకచక్యంతో రాజ్యం పాలించి తన సమకాలిక రాజబృందంలో గౌరవప్రతిష్ఠలు సంపాదించాడు.

 

దొడ్డ వీరరాజుకు తన కూతురు దేవమ్మాజి రాజ్యం పాలించాలని కోరిక. దేవమ్మాజి సింహాసనం ఎక్కింది. కాని ఆయన తమ్ముడు లింగరాజు అది పనికిరాదని హఠంపట్టి, మొదట తాను దివానుగా వుండి ఆపైన దేవమ్మాజిని గద్దెనుంచి దింపి తానే రాజ్యానికి వచ్చాడు. తొమ్మిదేళ్లు రాజ్యం చేసి దివంగతుడయ్యాడు. అప్పుడు ఆయన కుమారుడు ఇరవై ఏళ్ళ ప్రాయమువాడు, చిక్కవీరరాజు ప్రభువయ్యాడు.

 

కొడగు నేలిన ఈ రాజకుటుంబంలో ఈయన చివరి రాజు. ఇతని పరిపాలనలో పధ్నాలుగోయేట కొడగు ఆంగ్లేయుల కైవసమైంది. చిక్క వీరరాజు తన వంశానికి కీర్తి తెచ్చిన దొర కాడు. ఆయన చివరి సంవత్సరం ఏల్బడి మన కథావస్తువు.

 

ముగింపు చూచాయగా తెలుపుతూ మొదలైన ఈ రచన చివరికంటా ఆసక్తికరంగా సాగింది. రచయితకు ఈ రచన ద్వారా 1983 సంవత్సరంలో భారతీయ జ్ఞానపీఠ పురస్కారం లభించింది. ఈ పుస్తకం కోసం చాలా నాళ్ళుగా ప్రయత్నిస్తున్నా లభించలేదు. నవోదయ రామమోహనరావు గారు వారి స్వంత కాపీ నాకు యిచ్చారు. యింత మంచి పుస్తకం చదివే అవకాశం యిచ్చిన వోదయ రామమోహనరావు గారికి ధన్యవాదాలు.

Advertisements

వాల్మీకి రామాయణము


img_0648-copy

వాల్మీకి రామాయణము

యథామూలానువాదము

ఆచార్య పుల్లెల శ్రీరామచంద్రుడు

T.L.P Publishers

A Division of Excellent Enterprises

 

క్విన్ హౌస్, రోడ్ నెం. 2, హైదరాబాదు – 500034

ఫోన్: +91 040 23542515

 

నూట ఐదవ సర్గము

అగస్త్యుడు వచ్చి జయము కొరకై రామునకు ఆదిత్యహృదయస్తోత్రమును ఉపదేశించుట.

 

భగవంతుడైన అగస్త్యమహర్షి, యుద్ధము చూచుటకై దేవతలతో కలసివచ్చెను. అప్పుడు, యుద్ధముచేసి అలసి, యుద్ధమునకై వచ్చి, ఎదుట ఉన్న రావణుని చూచి యుద్ధరంగములో చింతాక్రాంతుడై ఉన్న రాముని దగ్గరకు వెళ్ళి అతడు ఇట్లు పలికెను – “నాయనా! ఓ! రామా! రామా! నిత్యమైన ఒక రహస్యస్తోత్రమును వినుము. దీనిచేత యుద్ధములో సర్వశత్రువులను జయించగలవు. పుణ్యప్రదమైన ఆదిత్యహృదయస్తోత్రమును నిత్యము జపించవలెను. ఇది సకలశత్రువులను నశింపజేయును. జయము నిచ్చును. అక్షయమైన ఫలమును ఇచ్చును. చాల పవిత్రమైనది. మంగళప్రదములైన అన్ని స్తోత్రాలలోను ఇది మంగళప్రదము. సకలపాపములను తొలగించును. చింతను, శోకమును శాంతింపజేయును. ఆయుస్సును వృద్ధిపొందించు ఉత్తమసాధనము. సూర్యుడు ప్రశస్తములైన కిరణములుగలవాడు. ఉదయపర్వతమునందు ఉదయించువాడు. లోకులను తమ తమ పనులలో ప్రవర్తింపచేయువాడు. దేవతలచేత అసురులచేత కూడ నమస్కరింపబడినవాడు. తన తేజస్సుచే ఇతర తేజస్సులను కప్పివేయువాడు. కాంతిని ఇచ్చువాడు. సర్వలోకములను నియమించువాడు. అట్టి సూర్యుణ్ణి ఆరాధింపుము. (1-6)

 

ఇతడు సర్వదేవతాస్వరూపుడు; గొప్ప తేజస్సుకలవాడు. కీరణములచేత లోకులను రక్షించువాడు. ఈ సూర్యుడు కిరణములచేత దేవగణములను, అసురగణములను, జనులను రక్షించుచున్నాడు. ఈ సూర్యుడే బ్రహ్మదేవుడు; విష్ణుడు; స్కందుడు; నవప్రజాపతులు; కుబేరుడు; కాలపురుషుడు; యముడు; సోముడు; వరుణుడు. పితృదేవతలు, వసువులు, సాధ్యులు, అశ్వినీదేవతలు, మరుత్తులు, మనువు, వాయువు, అగ్ని, ప్రజలు, ప్రాణవాయువు – ఇవన్నీ సూర్యుడే. ఇతడు ఋతువులను నిర్మించును. కాంతిని ఇచ్చును. అదితికుమారుడు. జగత్తు సృష్టించినవాడు. జనులను తమ తమ పనులలో ప్రేరేపించువాడు. కిరణములు గలవాడు. బంగారు రంగు గలవాడు. ప్రకాశించువాడు, బంగారు తేజస్సుగలవాడు, పగలు కల్పించువాడు. సూర్యుని అశ్వములు ఆకుపచ్చనివి. వేయి కిరణములు గలవాడు, ఏడు గుఱ్ఱములు, కిరణములు గలవాడు. చీకటిని నశింపచేయువాడు. సుఖమును ఇచ్చువాడు.ప్రాణులను సంహరించువాడు. బ్రహ్మాండమును ప్రళయానంతరము మరల సృజించువాడు. అంశువులు  (కిరణములు) గలవాడు. సూర్యుడు బ్రహ్మవిష్ణురుద్రరూపుడు, చల్లనివాడు, తపింపచేయువాడు, పగటిని కల్పించువాడు. స్తుతింపబడువాడు, అగ్ని గర్భమునందుగలవాడు, అదితి పుత్రుడు, శాంతించువాడు, శిశిరమును నశింపచేయువాడు. (7-12)

 

సూర్యుడు ఆకాశమునకు ప్రభువు. రాహువును భేదించువాడు. ఋగ్యజుఃసామ వేదముల పారమును పొందినవాడు. అధికమైన వర్షమిచ్చువాడు. ఉదకమునకు మిత్రుడు. ఆకాశమున శీఘ్రముగా సంచరించువాడు. సూర్యుడు ఎండ ఇచ్చువాడు. మండలము గలవాడు. శత్రుసంహారకుడు, ఉదయసమయమున ఎణ్ణగా నుండువాడు. అందరికీ తాపము కలుగించువాడు. పండితుడు. ప్రపంచవ్యవహారము నడుపువాడు. గొప్ప తేజస్సు గలవాడు. అందరియందు ప్రేమగలవాడు. అందరి సంసారానికీ కారణభూతుడు. సూర్యుడు, అశ్విన్యాది నక్షత్రములకు, చంద్రాది గ్రహములకు తారలకు అధిపతి. జగత్తుకు స్థాపకుడు. అగ్న్యాదితేజస్సుల మధ్య అధికతేజస్సు గలవాడు. అట్టి సూర్యునకు నమస్కారము. ఓ! ద్వాదశస్వరూపములు గలవాడా! నీకు నమస్కారము. పూర్వ(తూర్పు) పర్వతరూపునకు నమస్కారము. పశ్చిమపర్వతరూపునకు నమస్కారము. జ్యోతిర్గణముల అధిపతికి నమస్కారము. దినాధిపతికి నమస్కారము. ఉపాసకులకు విజయమును, ఉన్నతిని, క్షేమమును (మంగళమును) ఇచ్చువాడు, ఆకుపచ్చని గుఱ్ఱములు గలవాడు అయిన సూర్యునకు నమస్కారము, నమస్కారము. వేయి కిరణములు కలవాడా! నమస్కారము నమస్కారము. ఆదిత్యునకు నమస్కారము. (13-17)

 

ఉగ్రునకు నమస్కారము. వీరునకు నమస్కారము. శీఘ్రముగా వెళ్ళువానికి నమస్కారము. నమస్కారము. పద్మములను వికసింపచేయువానికి నమస్కారము. తీక్షణమైన నీకు నమస్కారము. బ్రహ్మ-విష్ణు-శివాత్మకునకు, సూర్యునకు, ఆదిత్యరూపమైన తేజస్సు కలవానికి, కాంతి గలవానికి, సర్వసంహారముచేయవానికి, రౌద్రరూపముగలవానికి నమస్కారము. చీకటిని, మంచును, శత్రువులను, కృతఘ్నులను నశింపచేయువానికి, అపరిచ్ఛిన్నమైన స్వరూపము కలవానికి, ప్రకాశించుచున్నవానికి, జ్యోతిస్సుల అధిపతికి నమస్కారము. కాల్చిన బంగారమువంటి కాంతి కలవానికి, హరికి, విశ్వస్రష్టకు, తమోవినాశకునకు, ప్రకాశస్వరూపునకు, లోకసాక్షికి నమస్కారము. (18-21)

 

ప్రభువైన ఇతడే జగత్తును ప్రళయకాలమునందు నశింపజేయును, దానినే సృష్టించును. ఇతడు కిరణములచేత శుష్కింపచేయును; తపింపచేయును; వర్షించును. అన్ని ప్రాణులూ నిద్రించుచుండగా ఇతడు వాటిలో అంతరాత్మ రూపమున ఉండి మేల్కొని ఉండును. ఇతడే అగ్నిహోత్రము, అగ్నిహోత్రము చేయువారికి ఫలమునిచ్చువాడు. దేవతలు, క్రతువులు, క్రతువుల ఫలమూ కూడా సూర్యుడే. లోకములో ఉన్న సమస్తకృత్యముల (యజ్ఞయాగాదుల) విషయమున మిక్కిలి సమర్థుడు ఇతడే. రామా! ఆపదలలోను, దుర్గమప్రదేశములలోను, భయసమయములలోను ఈ  ఆదిత్యుణ్ణి కీర్తించు ఏమానవుడూ నశించడు. జగత్తుకు ప్రభువైన ఈ దేవదేవుణ్ణి ఏకాగ్రచిత్తముతో పూజించుము. ఈ ఆదిత్యహృదయమును మూడు పర్యాయములు జపించినచో యుద్ధములలో జయము పొందగలవు. ఓ! మహాబాహూ! నీవు ఈ క్షణమునందే రావణుణ్ణి చంపగలవు.” అగస్త్యుడీ విధముగా పలికి వచ్చిన విధముగానే వెళ్ళిపోయెను. (22-27)

 

గొప్ప తేజస్సు గల రాముడు అప్పుడు అది విని శోకమును విడిచిపెట్టెను. చాలా సంతోషించి, నిశ్చలమైన మనస్సుతో ఆ మంత్రమును ధరించెను. పరాక్రమవంతుడైన రాముడు మూడు పర్యాయములు ఆచనముచేసి పవిత్రుడై సూర్యుణ్ణి చూచి, ఆదిత్యహృదయమును జపించి, గొప్ప సంతోషమును పొందెను. దనస్సు గ్రహించి రావణుని చూచి సంతోషించిన మనస్సుతో యుద్ధమునకై వచ్చెను. సర్వప్రయత్నములచేత అతనిని చంపుటకు నిశ్చయించుకొనెను. (28-30)

 

అప్పుడు సంతోషించిన సూర్యుడు రోమాంచము కలిగిన శరీరముతో దేవగణము మధ్య నిలిచి, రాముణ్ణి చూచి, రావణుడు మరణించనున్నాడని తెలిసికొని (లేదా రావణుడు మరణించు నట్లు  అనుగ్రహించి) “తొందరపడుము” అని పలికెను. (31)

 

శ్రీమద్రామాయణమందలి యుద్ధకాండలోని నూట ఐదవ సర్గము సమాప్తము.

 

రధచక్రాలు


రధచక్రాలు

మహీధర రామమోహనరావు

 

సొసైటీ ఫర్ సోషల్ ఛేంజ్

కావలి –  524 201

 

For copies :

Sahiti Mitrulu

#28-10-16, Maszid Street

Arundalpet, Karal Marx Road

Vijayawada – 520 002

Cell : 9490634849

 

Not for Sale

 

“1937లో నేను అనువదించిన ‘నాడు – నేడు’ చదివి శ్రీపాద సుబ్రహ్మణ్య శాస్త్రిగారు మెచ్చుకొని తమ గుర్తుదాని మీద ఉండాలన్నారు. ‘నాడు – నేడు’ అన్న పేరు తామురాస్తామన్నారు. ఈ వేళ ఆ పుస్తకం మీద కనపడే ఆ పేరు రాసింది వారే. తరువాత 1938లో అనుకుంటాను శ్రీశ్రీ చదివి ఇంత మంచి పుస్తకాల అనువదిస్తున్నావు. రచనలు ఎందుకు చేయవన్నాడు. జంకు పుడుతూంది రాయలేనని అన్నాను. కాని పదేళ్ల తరువాత రధచక్రాలు రాసేను. ఆనాడు ఏలూరులో కాంగ్రెసు వారు సభ జరిపేరు. ప్రకాశం పంతులు గారు ప్రసంగిస్తూ  కమ్యూనిస్టులు పల్లెల్లో చొరబడి, వారితో కలిసిమెలిసి తిరుగుతూ, వారి పనులు చేసి పెడుతూ, పలుకుబడి సంపాదించేరు. కాంగ్రెసు వారికిక్కడ స్ధానం లేకుండా చేశారు. మనం కూడా పల్లెలలో కెళ్లి, వారి పనులు చేసిపెడుతూంటే వారు కమ్యూనిస్టుల నుంచి మన వేపు వస్తారు – అంటూ ఉపన్యసించినట్లు పత్రికల్లో చదివేను. నవ్వుకున్నాను. కాంగ్రెసు వారు పల్లెల కేసి వెళ్లడమా? అనుకున్నాను.

 

అటు తర్వాత కొద్దికాలానికే 1948 జనవరి 19న కమ్యూనిస్టు పార్టీ కార్యకలాపాలను నిషేధిస్తూ ప్రకాశం పంతులు గారు ఆర్డినెన్సు ప్రకటించేరు. అరెస్టయిన వారు అరెస్టు కాగా, తప్పించుకున్న వారు తప్పించుకోగా ఆనాడు ప్రజాశక్తి ఆఫీసులో నేను, కొసరాజు శేషయ్యగారూ మిగిలేం. పోలీసు సోదాలు జరుగుతున్నాయి. ఏమయినా పత్రిక తెచ్చామనిపించడానికి మేమిద్దరం తల ఎత్తకుండా రాస్తున్నాం. సోదాలు జరిపిస్తున్న ఎస్.ఐ. పేరు కృష్ణారావు నాయుడు. ఆయన 1940లో అరెస్టు అయినప్పుడు స్ధానిక పోలీసుల నుంచి నన్ను తీసుకుని సరాసరి రాయవేలూరు సెంట్రల్ జైలుకు పంపేశాడు. తాను విజయనగరం కాలేజీలో చదివేననీ, ఆనాడు స్టూడెంట్సు యూనియన్లో పనిచేశాననీ చెప్పేడు. ఆయనే నన్ను ముందు గుర్తు పట్టేడు. నా టేబిలు దగ్గరకు కుర్చీ లాక్కుని కూర్చున్నాడు. ప్రశ్నలు ప్రారంభించేడు. వాని సారాంశం ఒక్కటే. కాంగ్రెసుదీ, మీదీ లక్ష్యం ఒక్కటే. కాని ఈవేళ కాంగ్రెసు ప్రభుత్వం మీ మీద ఈ ఆర్డినెన్సు ఎందుకు ప్రయోగించింది?” – అన్నారు. ఈర్ష్యతో చేసిన పని చెప్పడం స్వోత్కర్ష. – వర్గ స్వభావం అన్నది అర్ధం కాదు. కనకే ఉరుకున్నా. కాని ఆయన వదలలేదు. అనేక కోణాల నుంచి అదే ప్రశ్న వేస్తున్నాడు. ఆయనకే కాదు తెలుగు ప్రజలకే అది చెప్పడం అవసరం అనిపించింది. ఆరోజు రాత్రి ఇంటికెడుతూనే నవల ప్రారంభమయింది. అందరూ భావిస్తున్నట్లు కాంగ్రెసు వాదులు, బీదసాదల యెడ వ్యతిరేకులు కాదు. దేశంలోను మధ్య తరగతుల నుంచీ, పై తరగతుల నుంచీ వచ్చిన వారిది కాంగ్రెసులో ప్రాబల్యం. ఆ తరగతుల వారి సహజమైన అలవాట్లకు అనుగుణంగానే ఉంటాయి, వారి ఆలోచనలు, చర్యలూను. దానికనుకూలమైన పధకం వేసుకోవాలి అనుకొన్నా. ఎక్కడయినా అగ్ని ప్రమాదం వస్తే అందరూ కూడుతారు. ఆ విధంగా వచ్చింది మాలపల్లి తగులబడడం. ఇళ్లు ఆర్పేరు. తోటల్లో మకాం. పాకలుంటాయి. కాపలాదారు ఉండడం, అతని పాక ఉండడం సాధారణం. బాధితుల్ని తోటల్లోకి రమ్మన్నారు. వారికి భోజనం. నాకు విఘ్నేశ్వర నవరాత్రులు భోజనాల ఏర్పాట్లు గుర్తు వచ్చేయి. అవసరానుగుణంగా పద్మనాభం, జానకి కధలోకి వచ్చేరు. ఆ రోజుల్లో చల్లపల్లి జమీందారు గాజుల్లంక భూముల్ని ఆక్రమించేడు. రైతు పోరాటం జరుపుతున్నారు. వారికి సహాయంగా కమ్యూనిస్టులు పనిచేస్తున్నారు. దానికి చిహ్నంగా నా నవలా రంగం లంకమాలపల్లి అయింది. జమీందారు జోక్యం దివాను ద్వారా. ఆయనకు తాబేదారు ఠాణేదారు. దివాను రంగం మీదికి వచ్చేడంటే నా మిత్రులు, తుని దివాను కొడుకైన కంభంపాటి సీనియరు తెరమీదికి వచ్చేరు. నాకో విషయం ఉంది. అబద్దమాడను, నిజం చెప్పను – అని. బహుశ నవలా రచనకు అది బాగా సాయపడింది. నా 13వ ఏట 30 – 40 పుటలకు మించని రెండు సాంఘిక కధలు – వాటినే నవలలు అన్నా – రాశా. అవి చాలా కాలం నా వద్ద ఉన్నాయి. 1940లో పోలీసు దాడులలో నా లైబ్రరీతో పాటు రచనలనీ, వాని కాపీలనూ పోలీసులు అమలాపురం బజారులో గుట్టపోసి అంటించేశారని విన్నా. ఆ కధలతోనే ఆ ప్రతిజ్ఞా వచ్చి ఉంటుంది. నిజఘటనలతో కథను కూరుస్తే ఆ ప్రతిజ్ఞ నెరవేరుతుంది కదా. తరిమెల నాగిరెడ్డి తన తండ్రి సుబ్బారెడ్డి ‘రధచక్రాలు’ చదివి దానిలోని యథార్ధ కథనాన్ని మెచ్చుకున్నారన్నాడు. ఆయనకెక్కడ ఏం కనిపించిందో? జనప విత్తనాల సమస్య ఆనాడు చాలా తీవ్రంగా ఉంది. బస్తా విత్తనాలు ధర 35-40/- ఉన్న దానిని ప్రభుత్వం 125/- చేయమన్నా 250/- చేయాలని వర్తకుల పట్టుదల, దాచివేత, కమ్యూనిస్టు వాలంటీర్లు నిలవలు బయట పెడుతుండడము, బెజవాడ పాత నగరంలో ఆలపాటి వారి మిల్లులో 400 బస్తాలు దొరకడమూ మిల్లు యజమాని అరెస్టయి జబ్బు పేరుతో జనరల్ హాస్పిటలులో చేరి మరునాడే విడుదల అవడం, అల్లర్ల పేరుతో మలబారు పోలీసు దళం ఒకదానిని ప్రభుత్వం గన్నవరం తీసుకురావడం, గ్రామాలలో వారి కవాతు ప్రదర్శనలు, ఆ దళాన్ని తీసెయ్యాలని అన్ని పార్టీల వారూ ఆందోళన చెయ్యడం చారిత్రక సత్యాలు.”

 

కొన్ని సంవత్సరాలుగా ఈ పుస్తకం కోసం వెతుకుతున్నాను. నవోదయా రామమోహనరావుగారి పుణ్యమా అని దొరికింది. వారికి వందనాలు. రచయిత రధచక్రాలు కి ఉత్తర గాధగా రాసిన “ఈ దారి ఎక్కడికి?” చదివాక ఈ పుస్తకం చదవడం ఒక వింత అనుభుతి. మహీధర పుస్తకాలు తెలుగు వారి చరిత్ర పాఠాలు. వారి భవిష్యత్ దర్శనం అద్భుతం. వారి లాంటి దార్శనీకుల అవసరం నేడు ఎంతైనా ఉంది.

 

 

Matilda


Matilda – Roald Dahlmatildacover

ISBN 0-14-03.4294-X

స్నేహితులు వాళ్ళ పాప ఉయ్యాల పండుగకు పిలిస్తే అక్కడ ఒక బుజ్జి గ్రంధాలయం కనబడింది. ఏమి పుస్తకాలు వున్నాయా అని చూస్తే మటిల్డా కనపడింది. బాల సాహిత్యంలో రచయితది అందెవేసిన చెయ్యి అని తెలుసు కానీ ఎప్పుడూ చదవే అవకాశం రాలేదు. పుస్తకం ఆధారంగా తీసిన సినిమాలు కొన్ని చూసాను, అవి బాగానే నచ్చాయి. ఈ పుస్తకం మొదట్లో కొంచెం యిబ్బంది పెట్టినా ముగింపు బాగానే వుంది. తప్పకుండా చదవాల్సిన రచన అయితే కాదు. ఈ పుస్తకాన్ని కూడా సినిమాగా తీసినట్టున్నారు.

 

మూలింటామె


మూలింటామె – నామిని

టామ్ సాయర్ బుక్స్

211, అన్నమయ్య టవర్స్

యాదవ కాలనీ, తిరుపతి – 517 501

ఫోన్ : (0877) 2242102

మారుతున్న సమాజం, మారుతున్న విలువలు, మారుతున్న మనుషులకి అద్దం మూలింటామె. తప్పకుండా చదవాల్సిన పుస్తకం. నాకు నచ్చింది. నామిని గారు మాత్రమే రాయగలిగిన పుస్తకం.

బాపు గారు రచయితకు రాసిన ఉత్తరం యిక్కడ.

పుస్తకం గురించి మరిన్ని వివరాలు యిక్కడ.

 

The Puffin Book of Folktales


The Puffin Book of Folktales

Illustrated by Poonam Athalye

ISBN 9780143332893

పఫిన్ భారత దేశంలో పది సంవత్సరాలు పూర్తి అయిన సందర్భం పురస్కరించుకుని పది మంది కధకుల రాసిన చక్కని కధలని అద్భుతమైన బొమ్మలతో అందంగా తీర్చిదిద్ది పుస్తకంగా ప్రచురించారు. రచయితలు హేమాహేమీలు – మంజుల పద్మనాభన్, సుధ మూర్తి, పారొ ఆనంద్, ముషరఫ్ అలి ఫరూకి, దేవదత్ పట్నాయక్, షషి దేష్పాండే, రస్కిన్ బాండ్, ఎ.కె.రామానుజన్, మీరా ఉబెరాయ్, కమలా దాస్. ఒకటి రెండు కధలు చిన్న పిల్లలికి చదివి వినిపించడానికి యిబ్బందిగా వున్నా మిగతా కధలు బాగున్నాయి. కొన్ని పాత కధలు అన్నారు కానీ నేను ఎప్పుడూ చదవలేదు. ఈ పుస్తకం తెప్పించుకోవటానికి కొన్ని సంవత్సరాలు పట్టింది. అంతగా ఎదురు చూసిన పుస్తకం పూర్తి చేస్తే ఆ ఆనందమే వేరు. యిటువంటి పిల్లలతో చదవగలిగే పుస్తకాలు మంచివి మీకు తెలిసి వుంటే చెప్పరూ.

ఈ పుస్తకం గురించి మరిన్ని వివరాలు యిక్కడ.

గుల్జార్ కధలు


గుల్జార్ కధలు

సాహిత్య అకాదెమీ పురస్కారం పొందిన ఉర్దూ కధానికలు

అనువాదం : సి. మృణాళిని

మొత్తం 28 కధలు వున్న ఈ పుస్తకం ఆపకుండా చదివిస్తుంది. సున్నితమైన కధలు, గుండెలు మెలిపెట్టే కధల సమాహారం ఈ పుస్తకం.  ఒక చిన్న కధలో ముంబై అల్లర్లనీ, దేశ విభజననీ మన కళ్ళ ముందు వుంచుతారు రచయిత. మనిషి ఆశల్నీ, అసహాయతను, భయాల్నీ, ఈర్షను, మనిషిలోని మృగాన్ని ఒక గొప్ప శిల్పి ఎంతో అద్భుతంగా మలచిన శిల్పంలాగా మన ముందు వుంచుతారు రచయిత. రచయిత జీవితంలో జరిగిన సంఘటనలు కూడా యిందులో ప్రస్తావించారు. చాలా కధల ముగింపు అయ్యో అనిపిస్తుంది. రెండు మూడు పెద్ద కధలు కూడా బాగున్నాయి ముఖ్యంగా ఆదిమానవుడు మొదటి సారి నిప్పుని చూసిన కధ. అలాగే రచయిత తమ తప్పిపోయిన అబ్బాయి అంటూ ఒక పంజాబీ కుటుంబ పెద్ద వారి కధ చెప్పటం అసలు మర్చిపోలేమేమో.

రచయిత ముందు మాటలో యిలా అంటారు –

“1947లో భారతదేశ విభజనను సమీపం నుంచి చూసిన వాణ్ణి నేను. నన్ను అది ఎంతో గాయపరిచింది; భయపెట్టింది. ఈ బాధను, భయాన్ని నాలోంచి తొలగించుకోవడం కోసం ఆ నేపధ్యంలో కధలు రాసాను. దీన్ని నా పాఠకులతో పంచుకోవడం ద్వారా ఆ బాధల నుంచి వీలైనంత దూరంగా పారిపోవాలనుకుంటున్నాను.

అయితే, నా ఒకే ఒక కోరిక ఏమిటంటే, ఈ కధల్ని చదివిన వాళ్ళలో మరోసారి ఆ బాధ పునరావృతం కాకూడదని. ఎందుకంటే విభజనను స్వయంగా చూసిన వాళ్లకు మరోసారి ఆ బాధను గుర్తు  చేసినట్టవుతుంది.”

ఉర్దూ నుండి తెలుగులోకి సరళంగా అనువాదం చేసి ఈ కథలను చదివే అదృష్టం కల్పించిన మృణాళిని గారికి శతకోటి వందనాలు.