జుమ్మా


దాదాహయాత్ గారు వ్రాసిన ముందు మాటకి “నవాబు సాబుల గరీబు కధలు” అని శీర్షిక పెట్టారు. నాకు మాత్రం ఈ కధలు కొద్దిగా నవాబు సాబులవీ ఎక్కువగా గరీబులవీ అనిపించాయి. ఈ మధ్య కాలంలో ఇంత చక్కటి ముందు మాట చదవలేదు. దాదాహయాత్ గారి గురించి తెలుసుకోవాలి, వారి రచనలు చదవాలి అన్న ఆసక్తి కలిగింది.

ఈ కధలలో నాకు బాగా నచ్చినది “ఆకుపచ్చ ముగ్గు”. “ముగ్గు ఇంటి ముందు వేస్తే తప్పు కానీ చేతిలో వేస్తే కాదు కదా…! ఒక మతానికీ, మరో మతానికీ తేడా ఇంతేనా?” ఎంత చక్కని ఆలోచన! “తెలుగోళ్ళ దేవుడు” చదువుతున్నప్పుడు ఇలాంటి పాఠశాలలు కూడా ఉంటాయా అనిపించింది. స్నేహితుడికి నచ్చచెప్పటానికి మందిని వెంట తీసుకుని వెళ్ళటం మంచి ఆలోచనా?

ఎంత మంచి కధలైనా కష్టాల కధలు ఒక దాని తరువాత ఒకటి చదవడం కష్టమే. రచయిత వేంపల్లె షరీఫ్ “చాపరాయి” లాంటి ఆహ్లాదకరమైన కధలు మరిన్ని వ్రాయాలని విన్నపం.

ఈ పుస్తకం గురించి మరిన్ని వివరాలు ఇక్కడ.